İnsanın kendini tanımasını engelleyen,
Hayatın akışına kendini fazla kaptırmasıdır sanırım...
Zamanla gerçekte ne olduğumuzu, sınırlarımızı, ne istediğimizi bile unuturuz...
Mutsuzluğu yaşamamızın sebebi de budur belki.!
Karanlık;
Karanlık, tek kişilik çabayla aydınlanmaz...
Oysa ben,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta