İçimdeki yangının hafiflediğini hisediyorum
Yavaş yavaş rüzgarın çekildğini
Aşkımdan kalan külleri savuruyorum
Hissediyorum tüm bedenimin gerildiğini
Nasıl sevmiş nasıl yanmıştım senliğine
Adını ibadet bilip tespih etmiştim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta