Zifiri karanlıktı gece...
seni bekliyordu tanyeri...
Ölüm ne kadar da yakındı enseme.
kah önümde kah arkamda...
Ölümün soğuk tadını hisettim bu gece..
ve seni düşündüm epeyce,
gelmelerin gitmelerin....
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta