Gecenin üçü, bekleyen bir ben miyim?
Ben miyim, her sabahı yine zifiri?
Sözlerine inme inmiş,
İçmiş şifa sanıp kara zehiri.
Konuştu mu kahır akan,
Sussa derdi, içinde biriken volkan.
Ok ok saplanmış acıların her biri,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta