Oluyorsun Şiiri - Süleyman Topcu

Düşüncelerimden kanıma karışıyor
Hasretin içinde saklanan zehir
En zayıf anımda
Yüreğimden, ciğerimden, aklımdan vuruyor
Bir ferah nefese muhtaç kalıyorum
Ellerim soluğuna uzanıyor çaresizce
Yokluğun boğuyor ruhumu
Zehirim oluyorsun
Ölüyorum

Gözlerinde ki merhameti
Sesinde ki şefkati soluyorum
Soluk, cılız hayat ışığında
Yüreğime tutunacak dal
Ciğerime solunacak hayat oluyorsun
Soluğuma kattığın nefesten
Gün ağarıyor yavaş yavaş
İlacım oluyorsun
Yaşıyorum

Zemheri yokluğunda
Buz tutuyor mevsimler
Dört mevsime seriyor soğuğu
Ellerine uzak zamanlar
Kimsesizliğime vuruyor
Her mevsimi kış olan
Güneşe hasret sensizlik
Ayazım oluyorsun
Üşüyorum

Gözlerine sığınıyorum
Gözlerinde ki bana uzatiyorum ellerimi
Ellerim ısınıyor usul usul
Kanıma karışıyorsun ılık ılık
Yüreğim ısınıyor
Ruhumu ısıtıyor sıcaklığın
Güneşim oluyorsun
Isınıyorum