Vazgeçtiğim bunca şeyin ardından
Kaybettiklerimin karanlığından bakarken
Ruhumu aydınlatan tek pencereden
İçeriye sızan ışığın aydınlatmaya yetmediği geleceğimi
Düşünürken uzun uzadıya
Kararan bakışlarımla ve bir tutam nefretle kalırken ben
Kara kalbimin tozlu sandalyesinde
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta