ölürsem
beni seninle ararlar
bir akşam vakti
paslı bir yalnızlık iner şehrin omzuna
sokak lambaları titrer
rüzgâr adını taşır kaldırımlara
ölürsem
bir şiir durur başucumda
mısraları kan gibi ağır
kelimeleri sen kokar
her harfi sana çıkar
şimdi yokluğumda
geceler nöbet tutar odamda
duvarlara gölgen vurur
bir tren sesi geçer içimden
kimse bilmez
ölürsem
beni seninle ararlar
çünkü bu şehir bilir
ben hayatı yarım yaşadım
ama seni
ölüme kadar sevdim.
Kayıt Tarihi : 16.3.2026 12:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!