Her ne kadar o zalime
Kırılıp gücensemde
Buna rağmen genede
Ölürse üzülürüm
Gönlümde var hâlâ yeri
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Ben de son zamanlarda vücudumdaki kitlesel hareketleri yani kitlenin beni rahatsız etmesini hissettikçe ve üzüldükçe, umutsuzluğa düştükçe eskiden ölürsem diye korkarken, ölmek bir ümide dönüşmeye başladı bende. Dünyada bana sarılmıyor, ne kadar ihtiyacım olsa da... Geçen gün kitlem beni rahatsız ederken ve üzülürken öldüğümü hayal ettim, eskiden o gelince onu bırakıp ahirete hemen gidersem diye üzülürdüm ama artık umuduma neler olduysa ölmekte umudu buldum. Buraya yabancı bir kişinin şiirine yorum yaptığım için kendimi iyi hissetmemekle birlikte, konuşmaya devam ediyorum, ben hayalimde ölmüştüm, onun gelip de toprağıma sarıldığını, ağladığını hayal ettim. Ne güzeldi bana sarılması, böylece kavuşmuş olacaktım. Daha önceki birkaç gün önceki hayalimde, babam ve erkek kardeşim beni kefenimle mezara indiriyorlar. O da gelmiş. Benim sevdiğimin o olduğunu babama söylüyor. Babamla tanışmış oluyorlar, ne güzel de kavuşma ne tatlı ölüm.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta