ölürdüm
eli kınalı şafaktı
saçına gökkuşağı takardı
selviydi, başı göğe değmesin diye eğilirdi
yürüse, toprak ana çiçeğe gebe kalırdı
hüzünlense, bulutları düşürürdü
gülse, yaz akşamları olurdu
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta