Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İçten yazılmış duygu ve hüzün dolu şiirinizi çok beğendim.Kutlarım
ANT.10
YÜREĞİNİZE SAĞLIK DİLERİM HER DAİM GÖNLÜNÜZDEN SEVGİLER TAŞSIN KALEMİNİZ HEP NEŞE SAÇSIN ŞİİRLERİNİZ UMUDA YELKEN AÇSIN YORUMLARINIZ DOST SAYFALARINDA GONCA GÜL GİBİ PARLAYIP AÇSIN SAYGI VE SEVGİLERİMLE
Günaydınla başlayıp, iyi geceler ile yaşanan sevginin sıcaklığı..., bunun dışındaki zamanların da güneşi, yaşam sebebidir... Sevgi ölürcesine olmalı mı........ Yaşayıp, yaşatmak dururken........
Kutluyorum sayın Sma Zincir Kanmış, güzel şiirinizi.........
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta