Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Olur olur, hem de bal gibi olur! Bizler gerçek kıstaslarımızı bilmez ve yaratılış gayemize muvafık düşünüp yaşamazsak, Allahın gazabı ve azabı , şimdilerde olduğu gibi vacip olur ve sizin saydıklarınızın tam tersi olur! Herşey ortada şahite gerek yok sanırım?
Hayırlı çalışmalar.
Tekerleme kıvamında,elma şekeri tadında...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta