Özlemimi ne tarif eder bilmiyorum.
Kuytu köşelerde bıraktım umutlarımı,
Tiyatro değil hayatım ama iki yüzlüyüm.
Kendi içimde kalıyor tüm çıkmazlarım...
Kim kabul eder ki bunca çıkmazı?
Bilirim sözdür sözden ibarettir insanlık.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta