Özlemimi ne tarif eder bilmiyorum.
Kuytu köşelerde bıraktım umutlarımı,
Tiyatro değil hayatım ama iki yüzlüyüm.
Kendi içimde kalıyor tüm çıkmazlarım...
Kim kabul eder ki bunca çıkmazı?
Bilirim sözdür sözden ibarettir insanlık.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta