Gidiyorum işte , umutlarımı sevgimi ve mutluluğumu da alıp. Yanında öğrendim ben birçok şeyi. Hayallerimin gerçekleşebileceğini, umudumun tükenmeyeceğini , sevgimin azalmayacağını ama işte tükettim bende son ümidimi. Gitti yüreğimdeki kumru kaldı yapayalnız. Midemdeki kelebekler bir bir öldü beklemeden.
Bitti yaslandığım duvarın ömrü.
Tükendi içinde bana olan sevgisi.
Olurdu tabi , olurdu!
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta