Hiç bitmeyen bir gecen,
Dudaklarına mühürlenen iki kelimen,
Yalnız kendine sakladığın bir gerçeğin,
Her şarkının acıttığı,
Her dokunuşun yaraladığı bir an olur.
Gizli bir sevdanın sancısı,
Kimsenin anlamadığı bir hüznün acısı,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta