2 Ocak 1966 Kırşehir / Türkiye
Hazan; mevsimin son cilvesi, insan ihtiyar olur,
Kim neyler şu köhne âlemi balın zehri olmasa.
İki gönül seyrân edende maşuk berhûdar olur,
Kim ne bilirdi kıymetini gözlerde yaş dolmasa.
Irakı çok uzak belleme, sevda göz arasıdır;
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta