kesin olan dokuzu canın üç kalbe üç kere bölünür.
kağıttan dertlerin sonuna kadar mecal ister.
mor duvarlara sığar sisler korkular ve savuşmalar.
yazılacak tarihe bir vezir dört soytarılıkla ölünür.
bir evin çatısı yanlış bir kiremitle ağlamalı bölünür.
bitmez tutku, gücüne gider şerefsizlik, fena sokar yalnızlık.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta