Ölümüne sevdalıyım

Hep dertliydim hani,
Beraber vakit geçirelim isterdim.
Ben mutsuzdum belki,
Ama sana yakıştıramazdım çaresizliği.
Hep “Sende bir şey var” derdim,
Yok desen bile kabul etmezdim.

İsterdim ki yüzünün tek bir ifadesi,
Mutsuz olmasın, durgun olmasın.
Kıyamazdım, dayanamazdım,
O güzel çehrenin bir sebepten ötürü bozulmasına,
Birileri uğruna,
Umudunun kırılmasına, gözlerinin dolmasına,
Sözlerinin durmasına.

Başkasının menfaati uğruna,
Seni yıldırmasına, caydırmasına.
Lütfen kendini,
Uğruna ölecekler var gibi sev.
Çünkü ben,
Ölümüne sevdalıyım,
Tırnağının, saçının tek zerresine.