Herkesin uzak sandığı mıydı ölüm?
Yoksa ensesinde hissettiği bir gerçek mi?
Selâ duyunca durup düşündüğü müydü?
Yeşil beze sarılı tabuta attığı bakış mı?
Ne ifade ediyordu ki ölüm insan için.
Sonsuz bir yok oluş desek, fazla sıradandı.
Işıklar içinde bir uyku desek, bu kadar kolay olamazdı.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta