….Ölümün korkusu…..
Ölümün korkusu girince düşüme
Bıraktım korkudan nefse saymaları
Kalbin titreyerek vurunca döşüme
Yüzümde ki mezar çizdi aynaları….
24/02/2017Ekinözü/K.Maraş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sevginin gücü, ölümü dahi ölümsüzleştirmek noktasıdır. Başarı dileklerimle şen ve esen kalınız.
Ölümün korkusu ele bir korkudur Ki, biz onun korkumu yoksa ne
olduğunu bilmirikş Çok kisa ve aydın, orjinal ifade olunmuş şiit. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta