Yok olmak korkusunun ağır zırhlarına büründü,
Ve canı tenden çeken bir son nefes gibi,
Pişmanlıklar kılıcını çekti yine bugün,
Gaipten bir ses yankılanır ömrümüzün duvarlarında,
Zamanın herhangi bir anında,
Bir akşamüstü ya da bir sabah,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




şiirinzle tanışmaktan memnunum...bana zevk veren bir üslup ve anlatımınız var...tebrikler
Bir iç hesaplaşma gördüm şiirde...Her zaman yapmalı kişi bu hesaplaşmayı kendiyle...Ölüm değil aslında, yaşam hatırlattıkça...
selamlar ve sonsuz sevgiyle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta