Bu şehrin sokakları pus tutmuş her bir yanı, ölüm gözümden gitmez,
Tutulmuş köşe başlar, atılmış tüm pusular, dön desen yürek dönmez,
Ölüm var bu şehirde, ölüm var nefesimde, kaderin cilvesinde,
Yaşamak nasipse yaşarım bende elbet, ölümün gölgesinde.
Kuşatma altındayım, çember daralmakta çıkmaz sokaklardayım,
Çareler hep tükenmiş, umutlar hep kırılmış umutsuz hayattayım,
Azrail ensemde soluk soluğa şimdi bir anlık dünyadayım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta