İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'bahtım duyuyor musun! ! !
çığlık çığlığa kumsal
gurupta şeffaf bayraklar
yüzün, gamzelerin,
hayatla ölüm
geliyorum! ...'...çok etkilendim
Şiirlerinizde hissettiğim hüzün ve karamsarlık havasının yoğunluğuna rağmen özdeki cevherin varlığına da saygı duymadan edemiyor insan... Güzel bir çalışma...Konu perspektifleri genişledikçe şiirin tadında da yoğunlaşma olacağı düşüncesini taşıyorum...
Başarılı çalışmalar dileğiyle...Sevgi ve dostlukla kalın...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta