"Ölümün degil, ölünün yüzü soğuktur "derdi annem.
Seni, orda yatarken gördüğümde anladım.
Bir daha gelmeyecegin gerçeği, tokat gibi vurmuştu yüzüme.
Göğsüme oturan ise, bir taş.
Hani taş yerinde ağırdı..?
Bu taş nefes aldırmıyor anne..!
Yaş yere basıyorum ayaklarımı.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



