pencereden yansıyan gün ışığı,
yalnızlığımın umudu,
bilinmezlerimin ürkekliği,
ve;
hayal kırıklıklarımın avuntusunda
dalıp gidiyorum tek kişilik hücremde…
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




isyanlarım,aşklarımın riyası,
hataların bedeli faturalarım,
gerçek sevginin hasreti,
ve;
yorgun bedenimin tükenmişliğinde
dalıp gidiyorum ölümüme tek kişilik hücremde…
Bu şiir teşekkürü hakeder. Teşekkürler.
Ah, o tek kişilik hücreler!...Güzeldi. Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta