pencereden yansıyan gün ışığı,
yalnızlığımın umudu,
bilinmezlerimin ürkekliği,
ve;
hayal kırıklıklarımın avuntusunda
dalıp gidiyorum tek kişilik hücremde…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
