Zambakların çiy tanesini
Kurumuş toprağın yağmur damlasını
Kırların baharda coşmasını
Annenin yavrusuna kavuşmasını
Mahkumun özgürlük anını
Sever gibi..Sevdim seni..
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Sevgili Tülay Hanım,
Ölümüne sevmek,
Sevdiği için ölmeyi göze almak,
Sevgilerin en yücesi midir?
Şüphesiz öyle görünüyor...
Ama ya sevdiklerin,
Ve özellikle kendisi için ölümü göze aldığın kişi,
Sorsan kabul eder mi?
Sevgisi için bile olsa,
Ölmeni?
Cinayet işlemeyi düşünür müsünüz?
Sanmıyorum,
Kolay mı bir cana kıymak?
O mükemmel varlığın yaşamına son vermek,
Kimileri hayvanlar için bile sokaklara dökülürken...
Ya bu can kendi canınsa
O zaman farklı mı olur?
Ölürcesine sev,
Ama asla sevdiklerini sensiz bırakma..
Sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta