bir his karşı karşıya getirir
uçsuz karanlıklarla beni
gökyüzüne adımlarım sıklaşır,
yalnızlık sarar emanet bedenimi
anladım, soğuk nefesi vurur ensemize
bir kat daha yaklaşırım gerçeğe
gitmek vakti geldiği zaman bize
son tren de yüklenir gayrı düdüğe
ne çığlıklar faydadır artık
ne de dökülen gözyaşları,
bozuk kentleşmeler gibi çarpık
muhteşem son alır akılları.
(2003 Adana)
Yasin MertKayıt Tarihi : 10.5.2015 07:51:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!