Hayat gemisi mum gibi bekler ufukta.
Garip yolcusu bekler onu son durakta.
Çöl yalnızlığı çökmüş ufka etraf sessiz.
Demir atar gemi ağır ağır kimsesiz.
Yolcu ağlar sızlar, o yaklaşır kapıya.
Bir çığlık yavaş yavaş ulaşır semaya.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta