Sürüklenişimi izliyordum.
Sağlam bastığını sandığım ayaklarımın bileklerimden söküldüğünü
topraktan yavaşça çözüldüğünü hissediyordum.
Rüzgâr tam üzerime esiyordu, karşısında bir yaprağı andırıyordum,
hışırtıları çığlıkları olan.
Rüzgârın her dokunuşunda zerre zerre çığlıklar boşaltıyordum.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




enteresan bir şiir çok hoş...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta