Ölümsüzlüğe Açılan Bir Kapı

Bu beton karanlık yetmez ayrı düşürmeye bizi Nihal,
Parmaklıklar erir, zincirler dökülür bakışında...
Bazen bir fırtına gibi deviririm dağları,
Bazen bir nefesinle titrerim, bir hikmeti vardır.

Hangi karanlık sınamamış ki insanı,
Taşıyorsa kalbinde senin gibi bir güneşi.
Zorlu yollar, dikenli yollar geçer güzel günlere,
Damla damla birikiyor sabır, damla damla aşk...

Bir gün taşıp çağlayacağız özgürlüğe,
Yıkılacak bütün duvarlar, açılacak bütün yollar Nihal.
Yüreğim seninle atıyor şimdi, seninle nefes alıyor,
Ve damla damla çoğalıyorsun, bir deniz oluyorsun içimde.

Sensin kilit, sensin anahtar bu geçitte,
Mistik bir yolculuk bu, bedenden sıyrılış...
Tenimizde eriyor zaman, metafizik bir kavuşma,
Alegori değil, hakikat bu sarmaş dolaş oluş.

Zarafetle yanıyorum, tutkulu bir sükûnette,
Şiir gibi akan bir aşk bu, kafiye değil ritim...
Erotik bir ilahî, yanaklarından süzülen ter damlaları,
Kutsal bir nehir bu, iki bedende akan tek bir nefes.

Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim,
Damla damla birikiyor insan...
Damla damla sevgili...
Bir gün akıp gideceğiz hayata, Nihal.
Sensiz geçen her saniye, zamana düşülmüş bir pranga,
Seninle her an, ölümsüzlüğe açılan bir kapı...