Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Keşki bu tür ölümsüz ayklar gerçek olsa olduğu yerde bir ömür sürse lakın ayrılıklar kervanı girer araya bozar aşkın büyüsünü her daim, kutluyorum kalemine yüreğine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta