ağaçlara yazılı kalpler görürdük de
hep bizimkini sorardın bana
ben 'yazık ağaçlara' derdim
kalbimizi bir mezar taşına çizdiğimi
sana söyleyemezdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kalbimizi bir mezar taşına çizdiğimi
sana söyleyemezdim
hüzün
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta