4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Bu nasıl bir yalnızlık ki her kişiyle daha da artıyor
Yıllardır koruyorum ruhumu kalabalıktan
Dünya her zaman söylüyor, benim yüzümde bir boşluk var.
Bakınca insanlar korkuyor karanlıktan ,
Yanımdayken mezarlığa gelmiş gibi çoğu.
Duymazlıktan gelinen bir sesim
Hiç kimsenin hiç bir şeyi gibi bir şeyim.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta