Şehirde hüzün var.
Mateme bürünmüş bir adamın çığlığıdır kulaklarını çınlatan.
Eceli yolda sevdamın. Ve başını bekliyorum kaybetmeye korktuğum düşlerimin.
Gitmek kalmayı istemekti gözlerinden. Ömür boyu sürdürebilmekti sevdayı bizde.
Oysa bir kelebeğin soluğuna sığdırmışız aşkın ömrünü.
Yeşiline düş kurduğumuz resmin üzerine ayrılığı karaladın.
Tualimizden kaçtı tüm renkler. Ve sadece iki renk yaşatabildik içimizde.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta