Sonbahardan kopmuş bir tül gözlerimin önünde,
sararmış bakışlarım ve ürpertici bir meltem,
her şey ya soldu ya da son deminde…
Hislerim cismini yitirmiş;
ne hüzün hissediyorum ne de mutluluk.
Öyle bir yerdeyim ki, ramak ötesi “yok”luk.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Ölüm son nefeste imanda duranların gözüne aydın....Uykuyu ölüm gibi anlatan şiir çok hoş.+++
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta