Yıkılmış bir harabe gönlüm artık
Yapılmaz,kırılmış taş yığınıyım artık
Ellerim tutmaz felç olmuşum artık
Eceli bekleyen ölümlüye döndüm
Yaşarken ölmüşüm şu hayatta
Gençliğim gitmiş gelmişim yaşlılığa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta