Ta en derinlerde hissettim yalnızlığı akla karanın arasında kalırken bütün hayatım,
Ölümle buluştum çoğu kez o beni anlıyor diye hissederek,
Yorgunluğumu gizlemeye imkanım yoktu fakat o gözlerimden anlıyordu gibiydi,
Tren rayından çoktan çıkmıştı fakat kime çarpacağı koca bir muammaydı,
Keşkelerime çarpmıştı oysa ki ben ihtimal bile vermiyorken,
Yüreğim ortalıkta ararken çocukluğun masum dürüstlüğünü,
Yalanlar bir ülke kurmuştu ve vatandaşları birbirine dürüst gibiydi fakat acımasız bir yanılgının ötesine geçmemişti,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta