Yüzü soğuktu ölümün seviştiğimizde
Elleri karanlıktı seçemedim
Ayaklarında usta bir sessizlik
Kaçamadım
Kolları hoyrattı bedenimde
Ensemde nefesi
Sarılıyordu bana sımsıkı
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Ben kış diyorum adına. Sonbaharın sonlarındayız İrfan Bey. Üzülüyor muyum? Evet. Çaresi var mı? Hayır. Yuvarlanıp gideceğiz nereye kadarsa. Nasıl, nerede, ne zaman belli değilse, tad alacağız andan. Hoşça kal derken kutluyorum arkadaşımı.
tebrik ediyorum güzel çalışmalarınızın devam atmesi dileğiyle saygılarımı sunuyorum
Ölümü yorumlamak olmaz. Her kavga ölümle sonuçlanmaz.Her kavga insana bir şeyler katar iyi yada kötü-Hayatla mücadale işte bu kadar korkunç ürkütücüdür. Kimin için hayatı ciddiye alanlar için yoksa yaşa gitsin olduğu gibi Usta bu kadar ağır şiir olmaz- yoruldum-kutlarım saygılarımla...
Ölümle dans eder gibi..Şiirinizi kutlar,size saygılar sunuyorum..Dostça kalın
Bütün çelişkileri ve çelişkileriyle birlikte bütün yaşamı neden sonuç ilişkileriyle görmemelerdir yok olmanın anlamını çözememek...Yarına kalamamak ve günü anlayamamak da aynı nehirden su içip aynı durgun gölün kenarında geçirir zamanını...Sonsuz kutluyorum şiirinizi ve sizi sayın şair,saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta