kendimi güçlü sanırdım hep.
hayat köreltemez diye düşünürdüm,
ne olursa olsun,
içimdeki yaşama sevincini....
ağlamanın ardından,
gülmenin geleceğini,
en büyük fırtınalardan sonra,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
İçimizdeki çocuk ölmüyor asla ,hiç ummadığımız bir anda yeniden gülümseyiveriyor...İçinizdeki çocuğun ölmemesi dileklerimle...
ve
inanırdım içimdeki çocuğun,
hiç ölmeyeceğine
ve o çocuk ölmemiş işte
onun yüreğiyle yazıyorsunuz
enfes
o çocuk yaşıyor / yaşasın
huzurlu yıllar dilerim
saygılarımla
Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
ölmesin o çocuk...
sevgiler..
İç ve içtenlikle kale alınmış duygular.
kutlarım.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta