Oturmuşuz asırların en görkemli koltuğuna
Çayımız önümüzde yudumluyoruz zamanı.
Seyr-i aleme dalmışız bu sessiz yığınlar arasında
tüm vefasızlığıyla geçmişimiz başucumuzda
Altın tenli yapraklar dökülüyor ömrümüzden
nefretler haykıran rüzgarlar eşliğinde
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta