Ölümün kıyısında sandalına binip giden biri gibiydi,
Sevdasına tutulduğu yaşamın ona veda ediyor olması…
Dolaşırken sokağında anılarının
Daha sonra hiçbir anısının olmayacağını bilmek, boğazını düğümlüyordu
Gözünün ışığına vurulduğu bir gece deminde
Ağaçların dalına konan bir serçe gibi tedirgin ve ürkek
Bir cumartesi günü çıkılan yolculuk olsun isterdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta