1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Belleğin işkencelerde
Pencereler boğucu, ışıkta girmiyor
Uzayıp giden bu yollarda
Taçlı tanrıçam yürüyor
İstençlere boyun eğiyor,
Kıramıyorum insanları
Göz bebeklerim saydamlaşır iyiliklerde
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta