Yavaşça uzandığı yerden doğruldu kadın.
Kalçasını sıkan pantolonundan kurtuldu önce,
Daha sonra nefesini daraltan, diğer can sıkıcı kıyafetlerden.
Şimdi giydiği kıyafet adeta günah ve masumluk uyandıran çırılçıplak bedeni idi.
Avuç içleri ateşi arzuluyor,dokunmak için can atıyordu.
Son nefesine ramak kalmıştı..
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




her anımız ölüm davetiyesi aslında, kart kime çıkıyorsa ilk sırayı o alıyor... güzeldi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta