Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir sefere çıkmışız
kefen koltukta gideriz
gün olur tel tel dökülür
gün olu ummanlarda çağlarız- evet işte adem oğlunun serüveni bu tebrik ederim cancağaz şairim.
---------------
Vuslatın Hüdâdandır
cemâlin gördüm göreli
hayat sensiz olmuyor
ne olur frâk eyleme
gönlüm sükûn olmuyor
- devamı antolojide -
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta