Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Belki de kazanımlarımızın, kayıplarımızın çetelesini tutmadığımızdandır aydınlığı kara bulutların arkasına gömmemiz. Tutmak, görmek, bilmek gerekti yiten değerleri, kazanılan değerleri sahiplenmek gerekti... Bu değerler, Bu emekler bizimdi ama birey olarak acısı bize kaldı. Asla keşke demeden...
Ancak o sürecin anlatılması bir şiir için çok zor olmasına rağmen olanaksız değil. Bunu denemiş bile olman saygıya değir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta