l
kendini yiyor midem
ellinci gününde açlığın
ölüme çeyrek yaşıyoruz
çeyrek asırlık ömrümüzde
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Belki de kazanımlarımızın, kayıplarımızın çetelesini tutmadığımızdandır aydınlığı kara bulutların arkasına gömmemiz. Tutmak, görmek, bilmek gerekti yiten değerleri, kazanılan değerleri sahiplenmek gerekti... Bu değerler, Bu emekler bizimdi ama birey olarak acısı bize kaldı. Asla keşke demeden...
Ancak o sürecin anlatılması bir şiir için çok zor olmasına rağmen olanaksız değil. Bunu denemiş bile olman saygıya değir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta