İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Belki de kazanımlarımızın, kayıplarımızın çetelesini tutmadığımızdandır aydınlığı kara bulutların arkasına gömmemiz. Tutmak, görmek, bilmek gerekti yiten değerleri, kazanılan değerleri sahiplenmek gerekti... Bu değerler, Bu emekler bizimdi ama birey olarak acısı bize kaldı. Asla keşke demeden...
Ancak o sürecin anlatılması bir şiir için çok zor olmasına rağmen olanaksız değil. Bunu denemiş bile olman saygıya değir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta