1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Gece henüz çıplak
Sabah kuşları sessiz
Gün başı doğurganlığa gebe
Üşüyorum yalınayak
Yaşamda tek başınayım
Umutsuzluklar yaşadım
Çöküntülere varan
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta