bu hüzün,öyle derin ki,
cehennem obruğuna uzanır,
yakar kül eder her şeyi..
bu hüzün öyle derin ki,
kızkalesinden esen meltemi
kavururda,eder sam yeli,
bu hüzün öyle derin ki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yok....ölümden ötesi yok da şair....bazen öyle anlar varki ölümden beter....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta