diz vurmuştu yokoluşunun kaygısıyla güneş ve yutuyordu onu dağ
sanal zamanlarda yaşanmış bir hayal idi şimdi o ateş topu
sarayımızdı bozkır ortasındaki ak keçeden otağ
kırlarında koşan bir deli taydık deli dolu
ateşinden yanıp tutuştuğumuz o hayalden geriye
bir verilememiş sözler bir de küller vardı artık
olgunlaşan kelimeleri dökülürken ağlayan dizelere
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta